W TROSCE

Manipulacje

Polityczne rozważania,

pięknie poskładane zdania.

Rozebrane nic nie warte,

w treści szaro-mgliste, martwe.

Wypowiedzi eleganckie,

wewnątrz wciąż asekuranckie.

Zdania zgoła nader zbite

lecz grubymi nićmi szyte.

Obietnice rozpędzone,

w bagnie kłamstwa uwięzione.

Wszystko w kotle wymieszane,

w barze marzeń podawane.

BEZPOWROTNE ZDARZENIA

        Do i za...

Tęsknię do i za czasami,

za polami i łąkami,

za strzelnicą, za lizakiem,

oranżadą i za ptakiem.

Tęskno mi za obrazami,

za kwaśnymi malinami,

tęskno mi za wron krakaniem,

za alejką, za skakaniem.

Wszystko widzę jakby trwało...

...może mi się tylko zdało?

Czuję zapach bzu i zimy,

powiew wiatru, spokój miły.

Jedną myślą jestem z sobą

drugą wplatam w gęsty obłok.

PEŁNIA

Szmat

Złowiłem czasu szmat na wędkę

włożyłem w butelkę

zaraz się napiję 

do Księżyca zawyję.

POSPOLITE ZDZICZENIE

 Konsumpcjonizm

Zatrute zwoje ludzkiej chciwości,

fizycznych doznań, obżartych kości,

bezdenna otchłań nienasycenia,

przekrwiona żądza mienia tulenia,

...wstrzykują dzikość w nagie instynkty,

zmieniają w koszmar beztroskie rytmy.

Zbierają owoc swego istnienia,

ciskają w kocioł otumanienia.

Poniewierają opamiętanie,

umiar, rozsądek i wychowanie.

Zrywają skórę z martwej godności,

rzucają w koszyk nadgniłe ości.

Sprawują władzę nad swą ofiarą,

władzę bezwzględną, wręcz doskonałą.

Więżą nas w sobie bez zagrożenia,

że się ockniemy, że coś się zmienia...

Więżą bez obaw bo z oka błysku

mogą wyczytać, że są w śmietnisku...

BEZ...RUCH

           

 Nowa Era

Monogamiczne przepoczwarzanie

burzliwą drogę wybrało dla niej

Szarpało struny myśli rozdartych

kopało doły rozważań martwych.

Sponiewierało przeszłość istnienia

zmieszało z błotem nawyk tworzenia

Porozdzierało dawne zwyczaje

przekuło stos zardzewiałych manier.

Poddało próbie wszelkie zwątpienia

zgasiło w ogniu koszmar istnienia...

...by w nowej roli była jak zjawa

czysta, niewinna, chłonna, ciekawa.

By w głębi duszy dotknęła Słońca

i odmieniła los swój do końca

By rozsypała do wnętrza Ziemi

płatków tysiące, pęki nadziei.

...Więc niech się stanie! krzyknęła szeptem

niech się odrodzę, życiem odetchnę

Niech się wybiorę w podróż w nieznane

w nowej odsłonie, w oczekiwane.

Bez wykrętów

   Wierność

Skroplona wierność obnaża kształty 

swej pozaziemskiej nadułomności.

Zdobywa szczyty człowieczej chwały

by na pysk paść nagle, by połamać kości...

Czy się odrodzi ? czy się podniesie ?

spojrzy niepewnie lecz głęboko w oczy ?

Czy stchórzy, czmychnie albo czy zbiegnie?

...Słychać w oddali przedziwne odgłosy...

A ona tylko kartą w przetargu

kartą do wzięcia lub do podpalenia

Wszak gracz pogrążon w zimowym letargu

włada siłą sprawczą, siłą odrodzenia. 

Rozszarpana błogość

        

***

Błogosławione płatki sumienia

podlane kłamstwem, plagą cierpienia

wysłane w przestrzeń ognistej paszczy

zmienią się w krzyże, w poczwary, w zastrzyk.

Będą dryfować w głębi wspomnienia

lecz nie utoną w łzach zapomnienia.

Chcąc im przywrócić radość pierwotną

rozbij swe lustro, wyjrzyj przez okno.

Wyrzuć wnętrzności na mokrą skałę

rozszarp swe myśli niedoskonałe

spal czarne wizje w promieniach słońca

w czystości dziecka dotrwaj do końca.

Wyżłobione podejrzliwym żargonem 
skroplone wiązki metafory fabrycznej
zgarniają efekt prowizorycznej apokalipsy
na brudny talerzyk małego chłopca.

Każdemu dzwon bije choć jeden raz

     

 Nowy Plan

Układam myśli w nowe zdarzenia,

rozważam czule, chwytam marzenia,

wyciągam z wnętrza skryte idee,

z odwagą wplatam zastygłe cele.

Pełen nadziei i wiary w nowe,

zamykam przeszłość, wymieniam głowę.

Rysuję nową mapę istnienia,

nieprzemakalną, nie do zniszczenia.

Nabieram w płuca czyste oblicze,

wdrażam plan nowy, z radości krzyczę.

Penetracja wibrujących oczekiwań
skłaniających do refleksji,
wymusza chaos panujący wszechobecnie
w kuluarach gwiezdnej emancypacji....

ŻYCIE TO ILUZJA

  Zniewolenie

Stosy zasad, zalet, reguł i nakazów

formatują celę najskrytszych obrazów.

Rozkradają myśli niezupełnie twórczo,

penetrują rozum, niszczą mózg wybiórczo.

Pozbawiają prawdy, czystego odbioru,

swobody, powietrza, spójności, honoru.

       Namierzają... Zniewalają...

Napięte przepisy, prawa kierowane,

zakazów tysiące, prawdy wymyślane,

odbijają piętno na każdym oddechu,

hamują instynkty, bredzą coś o pechu.

Obrabiają pole zwięzłej wyobraźni,

blokują działania twojej własnej jaźni.

       Namierzają...Zniewalają...

Pełne swobód jednak jest ostatnie zdanie:

"Tych którzy je tworzą, przykrość ta nie złamie".

ABSTYNENCJA dźwigów podwieszanych
DOWODZI bitew absurdu wielkiego,
GDY tęcza harda spływa na łono
KARPIA MARTWEGO lecz świątecznego...

         

Zamykam codzienność na chwilę...

Las 

Przepięknych kolorów paletę słyszałem.

Cudownych barw tęczę przestrzenną wdychałem.

W rozkoszy do piękna, do natury blasku

znalazłem wnet szczęście, radość, uśmiech 

w piasku.

Doznałem ich w szumie błogo jednostajnym,

poczułem w odgłosie ćwierków życiodajnych.

Schwytałem z dźwiękami jakże złożonymi

piękny skrawek ciszy otulony nimi.

Muskając zieleń trawy, mchu przepyszną lekkość,

zgadywałem w wietrze poetycką miękkość.

Zdziwieniem bez końca bezruch ogarniałem.

Z lubością, czcią wielką spokój szanowałem.

...w zachwycie wewnętrzną burzę przeczekałem.

EPOKA CZŁOWIEKA

Mądrość polityka

Cóż za swoboda,

cóż za lekkość gestu

tworzyć przyszłość nową 

na godności plebsu.

Cóż za elokwencja,

zgrabny plan działania

zdusić wnet w zalążku

czyjeś rozważania.

Jaka świetna wizja,

jaka mądra głowa

zadać nowy projekt

pod dopięte słowa.

...i w dodatku kosztem

 własnej wyobraźni...

...no i może trochę

zamożności mas pstrych.

Zmorą Polaka 
władza byle jaka.

Decydujemy tylko o tym jak wykorzystać czas na Ziemi, nie mając na nic innego wpływu

      

  ...z prądem...

nie płacz nad mogiłą

mój czas już przeminął.

umknął sprytnie - niezauważony

opuścił ciało, zasłonił zasłony.

upłynął na zawsze

wytrwawszy do końca.

gdzie jest teraz ? - nie wiem.

może bliżej słońca ?...

to już bez znaczenia

bez myśli

bez granic.

takie są reguły...

cała reszta na NIC !!!

CZŁOWIEK WALCZĄCY O PRZEŻYCIE 
PRZESTAJE DBAĆ O ZŁOTE RYBKI
MYŚLI O STRASZNYCH RZECZACH
CZYNY MIEWA GORSZE OD BRZYDKICH.......

ŚWIAT LEDWO DOSTRZEGA LUDZI

 CEL 

Nienawidzę, kocham 

Śmieję się i szlocham...

...pustkę znów spotykam 

pojawiam się i znikam.

Napinam swe myśli 

mocno spracowane,

uwalniam w snach ciężkich, 

zaśmiecam poranek,

wpatruję się tępo

w zbyt szybką codzienność

i choć tyle ruchu

często widzę ciemność...

Nie dźwigam, nie zdążam,

nie latam, nie pływam,

nie jestem dziś pierwszy!!!,

nic nie wydobywam.

Nie płaczę, nie walczę,

nie kuszę, nie tańczę,

nie uprawiam ziemi,

do oczu nie skaczę.

Nie zasłaniam rany,

nie jestem pijany,

nie daję się kusić,

nie chcę nic wymusić...

Mam jedno marzenie

nad przepaści brzegiem...

...Chcę być człowiekiem.