*****

W śnieżnym puchu sufitu 

świadomości zastępy

strudzenie wypatrują

boskiej myśli strzępy...

...a kropli deszczu głębia nieskończona rozpościera ramiona...

Dźwięk nieznanej przyszłości 

gra ze mną w kości

rozszalałej ciszy uniesienie 

kolportuje zbawienie

Błogostan

Przestroga

Trwoga

...złamane rozważania leczy "Służba" chora

....są nieuleczalne

umierać im pora

Tylko pustka ,niczym zauroczona

Wie wszystko....ONA

Bez komentarza

             

    Do polityka

Nie licząc na szczerość, na obłudę słodką

Kim Człek dla ciebie, człowieku przez okno?

Anatomicznym doładowaniem?

Kartą wyborczą czy skończonym draniem?

Zanieczyszczeniem twojej przestrzeni?

debilem, głąbem, cząstką nadziei?

czy do wyprania zdolnym umysłem?

kukłą, maszkarą, cieniem, domysłem?

Kim jest dla ciebie człowieku z dala

człowiek zwyczajny?, dziecko kowala?

Dlaczego tak go podle traktujesz?

Dlaczego w twarz mu przez ekran plujesz?

Czemu wyciskasz ostatnie soki

twierdząc, że są dla niego widoki?

Dlaczego kosztem jego nieszczęścia 

realizujesz mdłe przedsięwzięcia?

Dlaczego w swojej hojności rozmachu

wbijasz nóż w plecy, chowasz łeb w piachu?

Dlaczego kiedy człowiekiem byłeś

takich zapędów nie oświadczyłeś?

Nie liczę na to, że mi odpowiesz.

To mi wystarczy.

Dlaczego?

Dobrze wiesz.

     

NIE TO ŁADNE , CO ŁADNE , ALE CO SIĘ KOMU PODOBA

***

Skupiony w rozdartych płomieniach zadumy

zdobywam pustki przedziwne przestrzenie.

Roztaczam namiętne wizji spustoszenie

dochodzą mnie dziwne głosy , dźwięki , szumy.

Rozważam o niczym , nagością przez mknienie

spoglądam na bierność w skupieniu przemożnym.

Zastygam w bezruchu i olśnieniem mroźnym

wypełniam swój spokój , zachwyt , uniesienie.

Wpatrując się w żaru odmienne oblicza

zastany przez zwięzłą księżycową ciemność ,

oddaję swe troski , swą szarą codzienność ,

...nowe plany , myśli , wizje , słowa zliczam.

CAŁE ŻYCIE UCZĘ SIĘ SIEBIE

Do Siebie III

Poddałem ocenie najskrytsze marzenie

zabito je nagle na czyjeś zlecenie.

Wtrąciwszy dwa słowa samotnych rozważań

runąłem pod stertą utartych przykazaź.

Zapragnąwszy uciec z wylęgarni nudy

dostałem po twarzy wywodem obłudy.

Chciałem więc zakopać wrodzoną odmienność...

...wepchnięto nas razem w diamentową ciemność.

Lecz na nic się zdały próby formowania.

w las wielki czmychnąłem bez chwili wahania.

Krocząc bezdrożami czuję wolność pełną

docieram do siebie , trafiam w samo sedno.

BO MY.......JESTEŚMY LUDZIE

Prośba

Poprawne spojrzenie , wgląd w natury wolność 

dodaje otuchy myślom spracowanym.

Pohulam z ptakami w ciszy zakazanej

przyjrzę się uważnie pąkom roześmianym.

O boski ogrodzie w mym sercu schowany

tryskający tęczą kolorów bez końca

oazo spokoju , przyjacielu drogi

dziele cudowny Ziemi , Wody , Słońca.

Trwaj w  dostojności , w harmonii przemiany

wolny od pędu , hałasu , próżności.

Obdaruj kształtami owoców dojrzałych

wylecz z pospieszania , z gwaru , z codzienności...

ZATOPIONY W BIELI

Jeden z ...

Dostojnie przerabiam te same schematy

przemierzam przestrzenie w zastygłym spojrzeniu.

Odziawszy się w lata i zmieniwszy szaty

dopadam codzienność w drętwym uniesieniu.

Zabijam przestrogę , usypiam marzenia

podążam bez celu do zachodu Słońca.

Szamoczę się w sieci czynności rozdanych

rozmywam w szarości , z rozpędu , bez końca.

Nakrywam wzrok tępy na próżnym rejestrze

ambitnych do granic podbojów błahości...

... nie reaguję , gasnę znieczulony

przywykłszy do zdarzeń codziennych nicości.

Czy się opamiętam ? 

Czy się wnet przebudzę ?

Zakreślę ścianę pełną nieczystości ?

I usiądę miękko na surowej skale

by  zrestartować , dać szansę przyszłości ?...

JEDYNA PRAWDZIWA RUCHOMOŚĆ

Ludzkie

Zanoszę myśli głęboko chowane

do drzew , do ptaków , wiosną , gdzieś nad ranem.

Rozrzucam na wietrze między konarami,

zanurzam w sosie z leśnymi grzybami.

Jednymi przecieram szlaki niepoznane,

inne wnet zamieniam na leśny atrament.

Uwalniam...

Podążam...

Nie zdążam...

Żałuję...

Blefuję...

Rozwijam je między krętymi drogami,

zachaczam o korzeń , o krzak z poziomkami.

Rozdarte posyłam do kopca z mrówkami,

szalone zapraszam do tańca z sarnami.

Radosne wypuszczam przed siebie,

ciężkimi podzielę się ...albo nie...

Zachowam...

Pomnę...

Zapomnę...