KRYSZTAŁ
Arktyczna nimfa marzenia tuli,
owija płaszczem swojego cienia.
Mrozi na kamień w białej koszuli
resztki barwnego uniesienia.
Roztacza wokół stagnacji błogiej
czarną kurtynę kresu istnienia.
Rozrywa myśli na cząstki płodne,
zatruwa,gardzi,zazdrości,zmienia.
Lecz wiedz wędrowcze co z nosem w chmurach
rozwijasz skrzydła jak ptak ciernisty.
Z zatrutą wizją nic już nie wskórasz.
Chcesz być szczęśliwy, musisz być czysty.
MASOŃSKIE nurty dwulicowości nieskrępowanej,
NAMASZCZAJĄ ZMYSŁY NIEWINNEJ ISTOTY,
odciskając piętno nieprzejednane
WYPIĘTRZAJĄCO strukturowanej MYŚLI
poszukującej rozumu wszelakiego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz